Dekking

Leeftijd eerste en laatste nest

De beste leeftijd voor een eerste nestje is zo ongeveer als de hond tussen de 2 en 3 jaar oud is. Ze is dan zelf helemaal volgroeid en ze is geestelijk volwassen. En ze is dan nog jong en flexibel genoeg. Het is niet goed om een teef vaker dan eenmaal per jaar een nestje te laten krijgen. Elke nest dat ze groot brengt vergt veel van haar lichaam. Ze heeft dan ook de tijd nodig om hiervan te herstellen. Afhankelijk van het ras kan een teef tot vrij hoge leeftijd nog pups krijgen. Gemiddeld genomen zal het niet raadzaam zijn een teef die ouder is dan 7 jaar te laten dekken. Voor enkele rassen is dit echter reeds te oud, terwijl het bij teven van andere rassen nog heel verantwoord is om ze op latere leeftijd pups te laten krijgen. Behalve het ras spelen hierbij natuurlijk ook individu-verschillen een rol.

Het is raadzaam om een teef niet meer dan 3, hooguit 4 nesten te laten krijgen in haar leven. Enerzijds zal dit niet teveel van haar vragen, anderzijds voorkom je dan dat teveel nakomelingen van één individu verkregen worden, wat niet goed voor een ras is.

Top

Dekking

Over het algemeen gaat de teef naar de reu toe voor een dekking. Het is goed als de reu en de teef elkaar al kennen, maar dit is niet altijd mogelijk. Zeker als reu en teef ver van elkaar vandaan wonen zal alles op het moment zelf voor elkaar moeten komen. Een aantal factoren spelen daarbij mee:

Doorgaans vindt de dekking plaats op dag 11 en 13 van de loopsheid. Door de reu tweemaal te laten dekken, verkrijgt me meer zekerheid op succes en is de kans op wat meer puppen. Afhankelijk van de teef kan of moet de dekking veel eerder of later plaatsvinden. Voor de dekking zelf is het goed om een rustige plek op te zoeken en daar de honden de gelegenheid te geven elkaar te leren kennen en rustig toe te werken naar de eigenlijke dekking. Nadat reu en teef even gespeeld hebben (dit kan heel kort zijn, maar ook langere tijd duren), zal de reu tot dekking willen overgaan. Eventueel kan hij daarbij geholpen worden.

Als de dekking eenmaal een feit is, zal het zwellichaam in de penis van de reu opzwellen, waardoor de reu met de penis gekoppeld is aan de teef. Hij zal doorgaans opzij van de teef afstappen, waardoor ze met de achterkanten naar elkaar toe staan. De draaiing die hierdoor nog eens in de penis van de reu komt, zorgt ervoor dat het bloed slechts langzaam uit de penis kan wegtrekken, waardoor de koppeling wat langer aanhoudt. Deze is nodig voor een goede bevruchting. Tijdens de koppeling is het verstandig de reu en de teef rustig te houden. Zouden ze zich losrukken, dan is de kans op beschadiging bij zowel reu als teef vrij groot. Vooral onervaren honden kunnen onrustig worden en zullen wat geruststelling van de baas goed kunnen gebruiken.
De koppeling tussen reu en teef duurt gemiddeld zo'n 20 minuten. Veel korter of langer komt ook voor en er zijn ook reuen die niet koppelen. Ook zonder koppeling kan er echter bevruchting optreden!

Soms lukt het echt niet om op natuurlijke wijze een dekking totstand te laten komen. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn bij onervaren teven, die zich niet laten dekken. Het kan ook simpelweg een logistieke reden hebben: de reu leeft in een ander land of ander werelddeel dan de teef. In dit laatste geval is kunstmatige inseminatie (KI) een oplossing. Sperma van de reu wordt (in bevroren toestand) verstuurd en vervolgens ingebracht bij de teef. Dit zal doorgaans door een dierenarts gedaan worden.
In het geval van een onervaren teef die zich niet laat dekken of een teef die een bepaalde reu niet accepteert, kan ook tot een gedwongen dekking worden overgegaan. Dit is niet prettig voor de teef! Ook vergt het de nodige dekervaring van de reu, want hij moet zich niet af laten schrikken door gegrom van de teef. De teef moet bij de kop worden vastgehouden (of een snuitje om krijgen) om te voorkomen dat ze de reu bijt. Verder moet haar buik ondersteund worden om te voorkomen dat ze gaat zitten. De reu kan haar dan dekken. Daarbij is het belangrijk te voorkomen dat de teef alsnog kan gaan zitten, omdat ze dan zichzelf en/of de reu kan beschadigen. De reu is immers aan haar gekoppeld. Doorgaans zal de teef bij het penetreren protesteren, maar daarna redelijk rustig worden.

Top

Laatst gewijzigd op:

Deze pagina is onderdeel van de Hondenvraagbaak