Agressie

Voorbode van agressie

Agressie bij honden komt zelden uit de lucht vallen. Voordat de hond daadwerkelijk tot actie over gaat, heeft hij al veel signalen afgegeven. In de natuur is het immers in het belang van het dier om een daadwerkelijk treffen (en daarmee de kans op verwondingen) zo veel mogelijk te vermijden. Als een normale hond het met dreigen af kan, zal hij zeker niet vechten.

Top

Fixeren

Vaak zie je een conflict al ontstaan, doordat honden elkaar gaan fixeren. Ze verstarren dan en gaan elkaar aan staren. Alle spieren in het lijf van de hond zijn aangespannen, maar de hond beweegt nauwelijks. De hond is zijn tegenstander als het ware psychologisch onder druk aan het zetten, in de hoop dat deze afdruipt. Vanuit deze gespannen houding kan de hond in een flits tot actie besluiten over te gaan. Veel eigenaren merken het fixeer-gedrag van hun hond niet op (hij zit immers zo rustig naasts hun) en zijn dan ook uiterst verbaast als de hond ineens op zijn tegenstander af schiet. Doordat de hond tijdens het fixeren zo'n enorme spanning in zijn lijf opbouwt, gaat hij bijna altijd tot actie over. Als zijn tegenstander afdruipt, zal hij die nog even wat najagen. Druipt zijn tegenstander niet af, dan wordt het een knokpartij. Hoe dan ook, die spanning moet zijn lijf uit. Het beste is als de eigenaar alle fixeergedrag bijtijds herkent en verbiedt. Als de baas op zo'n moment de aandacht van de hond eist (waarbij hij de baas moet aankijken), kan de hond niet meer fixeren (hij kan slechts in één richting tegelijk kijken). Door de afstand tot de tegenstander te vergroten wordt de spanning bij de hond ook minder.

Top

Laatst gewijzigd op:

Deze pagina is onderdeel van de Hondenvraagbaak