Alledag in de roedel

Een pup groeit op

Wolven worden in een hol geboren. Na drie weken komen de kleintjes voorzichtig buiten kijken. Daar staat Pa wolf hen op te wachten. Op een vrij ruige manier werkt hij de welpen tegen de grond. Gillend werpen de kleintjes zich op de rug en vluchten vervolgens het veilige hol in. Welpen die dit niet doen, die dus eigenlijk gedrags-gestoord zijn, worden net zo lang door Pa "platgewalst" tot ze zich wel overgeven of tot de dood erop volgt. Dit gedrag is normaal en in het belang van de roedel. Een gedrags-gestoorde wolf kan immers een roedel in gevaar brengen.
Bij onze honden is de vaderhond er meestal niet bij. We laten hem ook niet zijn gang gaan, maar proberen juist om elk pupje in leven te houden. Dit betekent dus, dat ook gedrags-gestoorde honden in leven blijven. Een eigenaar van een hond moet hier dus altijd rekening mee houden en bij een confrontatie met vreemde honden niet voetstoots aannemen "dat het wel goed gaat, want zo gaat het in de natuur ook".

Een normale volwassen hond zal pups tot circa 3 maanden nooit kwaad doen. De pups mogen vaak verrassend veel, voordat de grens bereikt is. Een goede volwassen hond heeft echter wel zijn grenzen en als de pup hier overeen gaat, wordt hij gecorrigeerd. Gillend gaat de kleine dan op de vlucht, maar omdat hij ook wel begrijpt waarom hij op zijn kop kreeg, is hij meestal snel weer terug en gedraagt zich dan volgens de regels. Weet men dat de volwassen hond goed met pups is, dan kan je hem het beste maar zijn gang laten gaan en je niet bemoeien met zijn manier van opvoeden van de pup. Sommige volwassen honden kunnen slecht met pups omgaan. Ofwel ze zijn te ruw, ofwel ze laten zich helemaal "inpakken". In dergelijke gevallen moet je als baas wel ingrijpen, maar doe dit zo min mogelijk.

Als alle teven in een wolvenroedel welpen zouden hebben, zou er niet voldoende voedsel zijn om al die kleintjes groot te brengen. De natuur regelt dit dus zodanig, dat meestal alleen de ranghoogste (= beste, sterkste, gezondste), de alfa-teef jongen krijgt. Soms komt het voor dat ook een andere teef jongen heeft. In tijden van overvloed laat de alfa-teef het vaak toe dat deze welpen worden grootgebracht, maar meestal stelt ze de overlevingskansen van haar eigen welpen veilig door het andere nest dood te maken.
Hoewel wolven, en honden, dus normaal gesproken een bijtrem hebben naar pups, zijn er situaties, waarin dit niet zo is!

Top

Roedelrelaties

Alle wolven uit een wolvenroedel kennen elkaar en hebben een rangorde-relatie met elkaar. Er zijn eigenlijk twee rangorde-ladders: één voor teven en één voor reuen. Meestal is de alfa-reu ook de baas van de roedel, maar dit kan ook een teef zijn. Bij honden is de teef vaak in huis de baas en de reu buiten.
Door deze vaste rangorde-relaties komen gevechten nauwelijks voor. Soms wil een wolf/hond een treedje op de rangorde-ladder omhoog en daagt een roedelgenoot uit. Vaak begint dit als een spel, waarin beiden elkaars krachten aftasten. Dit kan dan overgaan in een gevecht. Ook kan de uitdager op een dag besluiten "dat het er maar eens van moet komen". Een dergelijk gevecht loopt zelden uit de hand. De natuur heeft ervoor gezorgd dat er zo min mogelijk bloed vloeit. Een verwonding kan in de natuur immers tot de dood leiden. Bovendien kan een gewonde wolf niet bijdragen aan de jacht. Als er een gevecht is, is één piepje vaak al voldoende om de bijtrem bij de ander in werking te stellen.

Top

Laatst gewijzigd op:

Deze pagina is onderdeel van de Hondenvraagbaak