Angst en kennelsyndroom

Reacties op angst

Honden die angstig zijn zullen trachten de oorzaak van hun angst te ontlopen. Hun eerste reactie is meestal vluchten. Dit kan een run van enkele kilometers zijn, waarbij ze blind zijn voor alles wat ze op hun weg tegen komen. In huis is dat niet mogelijk, zodat het vluchtgedrag van de hond zich meestal uit in het zich verstoppen onder een bank, in een hoekje, in een bench of waar hij zich maar veiliger voelt. Als vluchten niet lukt, zullen ze zich klein maken en alle signalen van angst vertonen. Ze kunnen daarbij gaan rillen (b.v. bij angst voor vuurwerk), maar ze kunnen ook verstarren. Dit laatste zie je veel bij honden die door een mens of dier bedreigd voelt. Met name dit verstarren is een teken dat het dier op de grens zit van wat hij kan hebben.

Top

Angst-agressie

Wordt in de beleving van de hond een bedreiging groter dan hij kan verdragen (mens of dier komen nog dichterbij) en kan hij niet vluchten, dan zal hij zich verdedigen door te bijten. Dit heet angstagressie. Het verschil met (dominante) agressie is, dat de hond zijn tegenstander totaal niet aankijkt of op een andere manier provoceert. Verder uit angstagressie zich in het kort, snel toehappen, waarna de hond zich onmiddellijk weer terugtrekt. Een hond die op een dergelijk wijze wordt toegehapt, zal meestal niet terughappen, zelfs niet als hij ranghoger is. Hij zal de beet afweren en dan nog even blijven staan om aan te geven dat hij ranghoger is en dus alle recht heeft om daar te staan. Vervolgens trekt hij zich terug en geeft de angstige hond de ruimte om te vluchten.

Top

Omgaan met angst

Als honden bang voor iets zijn, kijken ze in eerste instantie naar de reactie van de roedelleider. Afhankelijk van diens reactie bepalen de honden of ze terecht bang waren of niet. De reactie van de baas is dus cruciaal! Los hiervan kan men honden langzaam laten wennen aan het angstige signaal. Door dit signaal eerst op een zeer laag niveau te geven, waarbij de honden net geen angst vertonen, wennen de dieren eraan. Het niveau kan dan heel langzaam opgevoerd worden. Dit heet desensibilisatie. Ook kan de angst afnemen, als de hond leert dat het angstige signaal het teken is dat er iets leuks gaat gebeuren. Dit werkt echter alleen als de hond slechts een milde angst ervaart. Bij een hoog angstniveau blokkeren de hond Ún zijn leervermogen volledig. Hij neemt niets meer op en de actie is nutteloos: de hond wordt gestresst zonder dat dit iets positiefs teweegbrengt. De angst van de hond zal er eerder door toenemen. Ook het straffen voor angst werkt averechts: de hond heeft dan nl. twee problemen: zijn angst Ún een boze baas.

Top

Kennelsyndroom

Als honden in de socialisatieperiode te weinig ervaringen hebben opgedaan, zullen ze voor veel zaken bang zijn. Een extreem geval is de hond die totaal geen socialisatie heeft meegemaakt. Deze hond zal overal bang voor zijn. Vaak zijn dit honden die in een roedel in een kennel zijn opgegroeid en nooit iets anders hebben gezien dan de kennel. Naar andere honden zijn ze meestal heel normaal, maar bij het zicht van een mens verstarren ze volledig. Ook auto's, winkelstraten, boswandelingen, etc. zijn voor deze honden een ware nachtmerrie. We noemen dit een kennelsyndroom. Omdat deze honden nooit over hun angst heen zullen komen, is plaatsing in een gezin bijna nooit een succes.

Top

Laatst gewijzigd op:

Deze pagina is onderdeel van de Hondenvraagbaak