Oren

Inhoud

Het gehoor:

Top

Bouw van het oor

anatomie van het oor

Hondenoren zijn er in vele vormen en maten. Er zijn opstaande oren en hangende oren, kleine oortjes en hele lange oren. Hoewel de vorm wel invloed heeft functionaliteit en eventuele vatbaarheid voor problemen, is de bouw van het oor in principe voor alle honden gelijk.

Het oor bestaat uit:

  1. Het buitenoor met: de oorschelp, de verticale gehoorgang, de horizondate gehoorgang.
  2. Het trommelvlies: deze vangt geluidstrillingen op en brengt deze over op de gehoorbeentjes.
  3. Het middenoor is een "holte" in de basis van de schedel. Hierin bevinden zich de gehoorbeentjes (hamer, aambeeld en stijgbeugel) die de trillingen van het trommelvlies doorgeven aan het binnenoor. Via de buis van Eustachius is het binnenoor verbonden met de keel. Door deze buis kan de luchtdruk aan beide zijden van het trommelvlies steeds gelijk worden.
  4. Het binnenoor. Het binnenoor is met vocht gevuld. Hier komen de trillingen van de lucht, die in het trommelvlies worden opgevangen- en via de gehoorbeentjes worden doorgegeven aan het binnenoor, in het slakkenhuis (Cochlea). Daar worden ze omgezet van trillingen in elektrische signalen. Deze signalen worden via de gehoorzenuw verder getransporteerd naar en door de hersenen. Het binnenoor ligt precies naast het middenoor en is verantwoordelijk voor het evenwicht door de drie semi circulaire kanalen.

Top

Wat horen honden?

Pasgeboren puppies kunnen nog niet horen, omdat de gehoorgang nog niet open is. Vanaf 3 weken leeftijd gaan ze reageren op geluiden. Vanaf dat ogenblik gaat het gehoor een grote rol spelen in hun leven. Het gehoor van honden is veel sterker ontwikkeld dan dat van de mens. Enerzijds ligt dat aan de grotere gevoeligheid, anderzijds ook aan de anatomie van het oor.

Honden hebben niet alleen 'grote oren' in vergelijking met de mens, maar kunnen die ook bewegen! Zes honderdsten van een seconde volstaan voor een hond, om een geluid te lokaliseren! Met één oor vangt hij het geluid op en het andere gebruikt hij voor de 'fijnafstelling'. Hij kan in een cirkel van 360 graden een bepaald geluid op 5 graden nauwkeurig onderscheiden. Jonge pups kunnen dit nog niet. Als je ze roept kijken ze wat verbaasd om zich heen om te lokaliseren waar het geluid vandaan komt , volwassen honden draaien het hoofd onmiddellijk in de goede richting.

Een hond kan ook geluiden waarnemen die vier keer zo ver verwijderd zijn als de geluiden die wij als mens kunnen waarnemen. Een hond hoort een geluid niet 'harder', maar wel 'beter' en 'verder', doordat hij er zijn oren perfect kan op afstemmen.

'Lange' geluidsgolven of -trillingen worden door hond en mens even goed gehoord, maar van zodra het gaat om 'hogere tonen' is het menselijk gehoor beperkt tot een golflengte van 20.000 hertz. Een hond daarentegen, kan tonen horen tot een bereik van 30.000 hertz. In die zin worden 'hondenfluitjes' gebruikt : die produceren een toonhoogte die tussen de 20.000 en de 30.000 hertz ligt, zodat de mens het niet meer hoort maar de hond wel. Met hun frequentiebereik zijn honden echter niet de 'supers' van het dierenrijk. Een vleesmuis kan bijvoorbeeld tonen horen tot 95.000 hertz en een dolfijn tot 130.000 hertz.

Het gehoor van een hond is zo 'verfijnd' dat hij 'twee tonen' kan onderscheiden, tot op een achtste toon nauwkeurig. Dit verklaart waarom een hond het motorgeluid van de auto van zijn baas herkent tussen andere motorgeluiden van zelfs identieke wagens.

Top

Laatst gewijzigd op:

Deze pagina is onderdeel van de Hondenvraagbaak