Entingen

Entschema

Honden worden tegen een aantal ziektes geŽnt. Minimaal betreft dit doorgaans:

Er zijn nog meer entingen die gegeven kunnen worden, o.a.:

De entingen worden volgens een bepaald schema gegeven. Dit kan wat variŽren afhankelijk van de situatie van het dier en de inzichten van de dierenarts. Globaal wordt meestal het volgende schema gehanteerd:

  Puppies Herhalingen
  6 wk 9 wk 12 wk 16 wk jaarlijks elke 3 jaar optioneel
Hondenziekte x x x (x)   x  
Parvo x   x     x  
Ziekte van Weil     x   x    
Leverziekte     x     x  
Kennelhoest (Para-influenza)     x   x   extra enting (Bordetella)
Hondsdolheid             voor buitenland verplicht 1)

(x) : deze enting wordt gegeven als een van de vorige entingen niet is uitgevoerd
1) Enting alleen verplicht in geval van vertrek naar het buitenland. Zie verder onder het kopje Hondsdolheid (RabiŽs)

Omdat entingen niet alleen positieve effecten hebben, maar ook negatieve, wordt steeds kritischer gekeken naar de noodzaak van enten. Om een hond te beschermen tegen ziektes is de frequentie van enten, zoals in bovenstaand schema aangegeven, lang niet altijd noodzakelijk. Op de pagina Wel/niet enten wordt hier nader op ingegaan.

Top

Korte beschrijving ziektes

Hondenziekte (ziekte van Carrť)

Hondenziekte of ziekte van Carrť is een virusziekte, die over de hele wereld voorkomt. Het virus is verwant met het mazelenvirus, maar de symptomen zijn totaal anders.

Hondenziekte wordt verspreid via speeksel, urine en ontlasting en ook wel via de lucht. Bijna elke hond komt in zijn leven wel een keer in aanraking met het virus.

De ziekte verloopt, vooral voor jonge honden, erg snel en eindigt meestal met de dood. In het acute stadium zijn de symptomen: braken, diarree, koorts, ontstoken keel, pus uit neus en ogen, (zwakke) hoest, zenuwtrekken en allerlei krampen. Overleeft de hond dit, dan kunnen ook allerlei huidklachten ontstaan (ontstekingen, verhoornen van neusspiegel en voetzolen). Behandeling is moeilijk en soms zelfs onmogelijk. Enten is daarom noodzakelijk.

Top

Parvo

Parvo wordt veroorzaakt door het Canine Parvovirus. Voor jonge pups is het meestal dodelijk. Twee tot vier dagen na de besmetting treden de eerste symptomen op. Besmetting vindt plaats via direct of indirect contact met besmette ontlasting, urine, braaksel of speeksel. Ook kunnen pups via de placenta van de moeder al besmet worden. Deze pups gaan op ongeveer 10 dagen leeftijd acuut dood. Sommige rassen zijn er gevoeliger voor, met name de Rottweiler en de Dobermann. Het virus vermeerdert zich het liefst in sneldelende cellen (darmepitheel en bij zeer jonge pups het hart).

Symptomen: hoge koorts, waterdunne, bloederige diarree met een typische weeÔge geur en onophoudelijk bloed braken. Hierdoor zijn de honden vaak erg uitgedroogd. Als de honden dit al overleven, houden met name jonge honden er nogal eens een hartkwaal aan over. Vanwege het bijna altijd dodelijke verloop van de ziekte is enten noodzakelijk.

Corona is een ziekte die sterk op Parvo lijkt. Hij wordt veroorzaakt door het coronavirus en de kans op genezing ligt iets hoger. Enting tegen Parvo geeft ook enige bescherming tegen Corona.

Top

Ziekte van Weil

Ziekte van Weil (Leptospirose) wordt overgebracht via de urine van besmette honden of ratten. Besmetting vindt vooral plaats via besmet water, dus bijvoorbeeld als honden daarin gezwommen hebben. Niet alleen honden, maar ook mensen kunnen deze besmetting oplopen. De ziektekiemen zijn bacterie-achtig organismen, genaamd leptospiren. De grootste kans op besmetting bestaat in de zomer en het najaar. De leptospiren kunnen het lichaam binnendringen via de wondjes, slijmvliezen en soms zelfs door de huid heen.

Symptomen zijn: koorts, sloomheid, braken, spierpijn, dorst, donkere urine en soms geelzucht. Door aantasting van lever en nieren kan deze infectie bij een niet-gevaccineerde hond vrij snel fataal zijn. Honden die de ziekte gehad hebben, houden er vaak onherstelbare nierbeschadigingen aan over en kunnen nog heel lang ziektekiemen met de urine uitscheiden. Enting is daarom noodzakelijk.

De antistoffen, die via entingen worden aangemaakt verdwijnen vrij snel uit het lichaam van de hond. Na herhaalde entingen (zoals bij een pup) blijft de immuniteit wat langer, maar men moet ervan uitgaan dat de jaarlijkse enting slechts circa 3 maanden werkzaam is. Vandaar dat enting in het voorjaar (april) het beste is: de hond heeft dan bescherming in de periode dat de ziekteverwekker het meest actief is.

Top

Leverziekte

Leverziekte (Hepatitis Contagiosa Canis, HCC) ofwel de Ziekte van Ruparth is een virusziekte, die overgebracht wordt via de lucht, speeksel en (vooral) via urine. Vooral jonge dieren van 8 weken tot een jaar zijn vatbaar, maar ook oudere honden kunnen het krijgen.

De symptomen komen 2 tot 5 dagen nadat de hond besmet is. Eerst hebben de dieren bloederige diarree en koorts, daarna treden symptomen op als bloed braken, keel- en oogontstekingen en huidbloedingen. Soms sterft de hond plotseling. Als de hond de eerste dagen overleeft bestaat er een redelijke kans op genezing. Een behandeling is echter niet goed mogelijk, vandaar dat enting noodzakelijk is.

Top

Kennelhoest

Kennelhoest is een zeer besmettelijke vorm van keelontsteking bij honden. Op plaatsen waar veel honden bij elkaar komen (denk aan kennels/shows/trainingsveld etc.) kan ťťn besmette hond alle andere honden aansteken. Kennelhoest verspreidt zich via de lucht (hoesten/niezen) of via direct contact (neus/neus contact). De hond die de besmetting verspreidt hoeft niet eens zelf (zichtbaar) ziek te zijn.

Bij kennelhoest kunnen verschillende virussen en bacteriŽn een rol spelen, ťťn van de virussen is Para-influenza type 2 en ťťn van de bacteriŽn is Bordetella bronchiseptica.

Kennelhoest is te vergelijken met griep bij de mens: het ziektebeeld verschilt per individu. De ene hond hoest twee keer en verder niet, de andere hond kan wel tien dagen ziek zijn, met hoge koorts en veel hoesten.
De ziekte verschijnselen zijn: een droge hoest, soms met kokhalzen of braken (opgeven van taai slijm). Het kan op alle leeftijden voorkomen. Een enkele keer ontstaat een longontsteking, die soms dodelijk kan aflopen.

Kennelhoest is niet echt te voorkomen. De jaarlijkse enting tegen Para-influenza geeft onvoldoende bescherming tegen kennelhoest en kan hooguit de ernst van de aandoening wat afzwakken. Er bestaat een extra enting tegen kennelhoest, deze is gericht tegen de Bordetella-bacterie. Er zijn twee mogelijkheden: een neusspray of een onderhuidse enting. Extra enten tegen kennelhoest geeft zeker een betere bescherming, maar is nog steeds geen 100% garantie.
Zie verder op de pagina over kennelhoest.

Top

Hondsdolheid (RabiŽs)

Hondsdolheid (RabiŽs) is een virusziekte, die levensgevaarlijk is voor alle warmbloedige dieren, ook voor de mens. Besmetting vindt plaats door een beet van een besmet dier. Het virus komt dan met het speeksel in het lichaam en verspreidt zich via de zenuwbanen naar de hersenen. De symptomen ontwikkelen zich pas later. Dit kan 2 tot 8 weken later zijn, maar ook 1 ŗ 2 jaar later. Er zijn verschillende stadia in de ziekte, maar het meest kenmerkend zijn de gedragsveranderingen: het dier wordt agressief en krijgt zwerfneigingen. Het gaat kwijlen, wat zichtbaar is als schuim op de bek. In dit stadium is het dier zeer gevaarlijk, want het bijt naar alles en iedereen en besmet zo dus alles wat het te pakken krijgt. Uiteindelijk treden verlammingen op, waarna het dier sterft.
Besmette dieren moeten onmiddellijk geeuthanaseerd worden in verband met gevaar voor de volksgezondheid. Genezing is niet mogelijk, enten wel.

Hondsdolheid komt voor in bosrijke gebieden in Duitsland en BelgiŽ. In Nederland komt het nauwelijks voor, maar er zijn gevallen bekend van besmette vossen in de grensstreek met Duitsland en besmette vleermuizen in Limburg. Incidenteel komen ook in andere delen van Nederland besmette dieren voor (er is b.v. een besmette vleermuis gevonden in Flevoland).

In Nederland is de RabiŽs-enting niet verplicht. Komt men met de hond in risico-gebieden, dan is het wel aan te raden. Indien men over de grens gaat is deze enting verplicht. De hond dient minimaal 21 dagen vůůr vertrek naar het buitenland gevaccineerd te zijn. Indien de hond na de leeftijd van 12 weken tegen rabiŽs is gevaccineerd, dan is deze vaccinatie 3 jaar geldig voor landen binnen de Europese Unie. Voor landen buiten de EU kan het zijn dat de inenting tegen rabiŽs nog steeds maar 1 jaar geldig is.
Voor bepaalde landen is behalve een rabiŽsvaccinatie ook een bloedonderzoek verplicht. Deze procedure neemt minimaal een half jaar in beslag. Overleg dus tijdig met de dierenarts.
Pups jonger dan 3 maanden hoeven onder bepaalde voorwaarden niet gevaccineerd te zijn tegen rabiŽs.

Top

Babesiosis

Babesia Canis (Babesiosis) wordt door teken overgebracht. Voorheen kwam deze aandoening alleen in zuidelijke landen voor, maar de besmetting is recent ook in Nederland opgedoken en heeft al een aantal honden het leven gekost. Afhankelijk van de kwaadaardigheid van de parasiet en de afweer van de hond kan het ziektebeeld wat verschillen. In de acute fase is de hond meestal sloom en heeft hij koorts. Andere symptomen die op kunnen treden zijn: slecht eten, braken, diarree, een bruine tot wijnrode urine en/of geelzucht wordt vaak gezien. De ziekte tast het bloed van de hond aan, dus via bloedonderzoek is een besmetting aan te tonen. Ben je er op tijd bij, dan is behandeling mogelijk.

Om besmetting Babesiosis te voorkůmen kun je het beste een goede bestrijding van teken op je hond realiseren. Hiervoor bestaat een tekenband. Ook Frontline-druppels zouden helpen en sprayen met Frontline. Dagelijkse controle van je hond op teken is ook dan nog noodzakelijk.

Om een besmetting met Babesiosis bij je hond te voorkomen bestaat wel een enting. Deze is duur, slechts kort werkzaam en niet 100% afdoende. Het kan echter een waardevolle aanvulling zijn als je met je hond naar het zuiden gaat.

Top

Laatst gewijzigd op:

Deze pagina is onderdeel van de Hondenvraagbaak